Dark Souls MC
Auteur
Emily Dash
Lezers
15.7K
Hoofdstukken
33
Ellie en Colt groeien zij aan zij op en bouwen een familie op uit gedeelde littekens, ronkende motoren en onvoorwaardelijke loyaliteit. Als beste vrienden binnen een hechte motorclub kennen ze elkaars blikken, gewoontes en risico's door en door.
Eén roekeloze nacht verandert alles en zet hun vertrouwde band onder elektrische spanning. Terwijl Ellie worstelt met een verlangen dat botst met de angst om de enige plek die ze vertrouwt te verliezen, vecht Colt tegen schuldgevoelens, begeerte en afleidingen waar hij nooit op had gerekend.
De regels van de club voeren de druk op, het gevaar zit hen op de hielen en de emoties lopen heter op dan chroom in de zomerzon. Wanneer de liefde van rijstrook wisselt, kan hun vriendschap de rit dan overleven?
Hoofdstuk 1: Fucked Up
ELLIE
„Zorg dat je je fucking shit op orde krijgt,“ mompel ik tegen mezelf terwijl ik de deur van mijn studio van het slot haal. Ik laat mijn grote tas met schriften vallen en duik bijna de badkamer in. De deur slaat achter me dicht met een holle klap.
De knoppen van de douche piepen als ik het water aanzet. Mijn laarzen bonzen tegen de muur wanneer ik ze uitschop. Ik trek snel mijn kleren uit. Ik denk dat ik de deur van mijn slaapkamer hoor opengaan, maar ik weet het niet zeker. In plaats van te gaan kijken, doe ik mijn ringen en ketting af. Daarna stap ik onder de hete straal.
Zodra het hete water me raakt, vertrekt mijn gezicht. De tranen stromen over mijn wangen en mengen zich met het douchewater. Ik krimp ineen, bedek mijn gezicht met mijn handen en smoor een snik.
De woorden van David dringen zich aan me op, alsof ze hebben gewacht op een barst in mijn verdediging.
„Je bent gewoon zo… ik weet het niet, koud? Ik bedoel, alle andere meiden bij wie ik dat ooit heb gedaan, kwamen elke keer klaar.“
„Ik wou gewoon dat je meer enthousiasme toonde als mijn lul in je mond zit, dat is alles.“
„Kijk, het ligt waarschijnlijk gewoon aan mij, oké? Ik weet zeker dat je het uiteindelijk wel onder de knie krijgt.“
„Ik zeg niet dat ik het haat! Ik zeg alleen dat je meer open zou kunnen staan om andere dingen te proberen, dat is alles.“
Dat is alles. Hij eindigde bijna elke vorm van kritiek met „dat is alles“. En ik zat daar maar als een domme, fucking geschopte puppy. Ik was bijna aan het hyperventileren, omdat ik dacht dat ik alles fucking had verkloot.
De angst dat David me zou verlaten, was een zware last op mijn borst. Ik ben blijkbaar heel slecht in seks of andere seksuele dingen. Tenminste, volgens David. Dus naast dat ik me emotioneel niet goed genoeg voelde, deed het ook pijn. Ik wist nu dat ik er duidelijk slecht in was om iemand anders zich lichamelijk goed te laten voelen.
Het is niet logisch. Dat is het fucking nooit. Als ik logisch zou nadenken, zou ik beseffen dat David niet de hoofdprijs is die hij denkt te zijn. Ik dacht er een week geleden toch serieus over na om het uit te maken? Maar nu de rollen zijn omgedraaid, sta ik op achterstand. Ik vraag me af wat de fuck mijn probleem is.
Dus, wat zijn de feiten zoals ik ze ken?
David past bij mij. Hij is knap, maar niet zo knap als Colt of Brick. Hij werkt bij een technologiebedrijf en verdient goed geld. De afgelopen maanden dacht ik echt dat het heel goed ging tussen ons.
Tot vanavond. Tot we op zijn bank zaten. Ik probeerde hem te pijpen, totdat hij me stopte.
Hij stopte me midden in een beweging. Hij stopte zijn nog steeds stijve lul terug in zijn broek en trok me omhoog om op de bank te zitten. Daarna begon hij uit te leggen waarom hij er niet van genoot. Hij vertelde wat ik volgens hem beter had kunnen doen. Vervolgens begon hij over andere dingen die we hadden gedaan. Hij vond die eerdere keren blijkbaar ook niet zo geweldig.
Toen hij mij befte, merkte hij dat ik mijn orgasme faakte. Hij wilde niet opscheppen, maar hij kreeg altijd geweldige complimenten. Vrouwen vonden altijd dat hij hen heel goed kon laten klaarkomen met zijn mond.
Oké, hij kon me dus niet laten klaarkomen zonder een beetje hulp. Meestal moest ik hem een handje helpen. Maar ik heb precies twee andere bedpartners gehad. Geen van beiden klaagde er ooit over als ik dat deed. Sterker nog, Seth zei zelfs dat hij het geil vond.
Ik leun tegen de tegels van de muur. Mijn knieën beginnen te trillen. Ik glijd naar beneden totdat ik onder de douchestraal zit.
De kers op het strontijsje van mijn dag was toen hij weer begon over anale seks.
Ugh. Gewoon nee.
David drong aan en zei dat ik het lekker zou vinden als ik hem „het rustig liet opbouwen“. Hij had speciaal glijmiddel. Hij zou me in een mum van tijd „zo opgewonden maken dat ik erom zou smeken“. Op dat moment was ik min of meer met stomheid geslagen. Ik kon het niet aan. Mijn handen trilden. Ik voelde dat alle kleur uit mijn gezicht was weggetrokken en ik dacht dat ik moest kotsen.
Dus deed ik waar ik het beste in ben. Ik vluchtte. Ik smeerde hem daar zo motherfucking snel als ik kon.
Eerst was ik in de auto nog in shock. Dat veranderde al snel in terechte woede.
Hoe fucking durft hij?
Ik wist dat wel vijf volle minuten vol te houden. Daarna zakte ik weg in pure schaamte en onzekerheid.
Ben ik echt zo slecht? Doe ik iets verkeerd? Masturbeer ik te veel? Ik bedoel, ik woon samen met hete motorrijders. Ik zie ze elke dag. Hun persoonlijkheden laten wel te wensen over, maar ze zien er geweldig uit. Dat is genoeg om het libido van elke vrouw op hol te laten slaan.
Natuurlijk verlichtte ik de druk als die te hoog werd. Ik had namelijk geen tijd voor relaties. Ik had ook niet het lef om willekeurige mannen te versieren en ze mee hierheen te nemen voor onenightstands. Om nog maar te zwijgen over Colt. Die zou een aneurysma krijgen als ik dat probeerde.
En dat was de echte kern van mijn probleem.
Coltrain Shepherd. Mijn vijand uit de pleegzorg, die later mijn beste vriend werd.
Colt is iets langer dan één meter tachtig. Hij heeft prachtig, donker kastanjebruin haar dat hij warrig draagt. Hij heeft de mooiste krullen, waar ik een moord voor zou doen om ze zelf te hebben. Hij heeft lange, dikke wimpers, wat eerlijk gezegd ook fucking oneerlijk is. En hij heeft heldere bruine ogen die je meteen op je gemak stellen.
In de afgelopen zeven jaar was hij bij het leger gegaan. Hij heeft daar vijf jaar gediend, waarvan de laatste drie bij de Special Forces. Op de een of andere manier had het leger hem veranderd. Hij was niet langer een vogelverschrikker, maar een brede berg aan gespierde lekkerheid.
Hij kent al mijn geheimen. Als je een band opbouwt in de pleegzorg, blijft dat je bij. Toen hij naar het leger vertrok, hielden we wekelijks contact. Ik schreef hem tijdens zijn basisopleiding. Daarna schreef ik hem opnieuw toen hij in de vervolgopleiding zat. Ik schreef hem toen ze hem naar Duitsland stuurden, en ook toen hij in Afghanistan werd ingezet. Tijdens alle drie zijn missies. Hij belde me elke keer als hij de kans kreeg.
Dankzij Colt kon ik mijn studie betalen. Hij hielp me het collegegeld te betalen, zodat ik mijn diploma kon halen. Voordat hij uit dienst ging, was hij gestationeerd in Carson. Hij was toen met zijn grote Ford F250 naar Illinois gereden. Daar hielp hij me om al mijn shit met hem mee terug te verhuizen.
Toen hij zich aansloot bij de Dark Souls, stelde hij me voor aan Brick als hun boekhouder. Daar was niet veel overtuigingskracht voor nodig. Al die pakketjes die ik had gestuurd met snacks en verzorgingsproducten, hadden ze namelijk gedeeld. Brick, Colt, Nash en Rooster zaten allemaal samen in Afghanistan.
Ze waren als broers voor elkaar. Ik was het kleine zusje dat hen nooit teleurstelde als ze om een pakketje vroegen. Snickers? Komt voor elkaar. Zakken Skittles van ruim twee kilo? Zitten erin. Speciale deodorant zonder aluminium? Geregeld. Ik ging zelfs zo ver dat ik online naar zeldzame snacks zocht. Die zocht ik voor de momenten waarop ze dachten: „Ik mis thuis zo fucking erg.“
Het is allemaal aan Colt te danken dat ik hier überhaupt ben. Ik woon nu in een geweldig appartement met uitzicht op de bergen. En ik doe werk dat ik fantastisch vind.
Oh, en ik ben al op hem verliefd sinds ik achttien ben. Dat is er ook nog.
Ik bedoel, meestal hou ik van hem. Vooral als hij zich niet als een klootzak gedraagt. Als hij zich wel als een klootzak gedraagt, denk ik er serieus over na. Hij kan dan namelijk fucking irritant zijn.
Ugh, en ik weet dat hij daar nu staat. Ik weet dat hij in mijn kamer op me wacht. Het was natuurlijk vreemd dat ik meteen de trap op rende en niets tegen hem zei toen ik thuiskwam.
Hij heeft een soort raar instinct en weet gewoon wanneer er iets mis is. Het maakt niet uit of ik in dezelfde kamer sta of een oceaan verderop ben. Langeafstandsgesprekken naar Duitsland waren niet goedkoop. Toch had hij het altijd door als ik loog en zei dat alles goed ging. Hij kon altijd precies aanvoelen wanneer ik depressief of gestrest was.
Waar het op neerkomt, is dat het de afgelopen zeven jaar Colt en ik tegen de rest van de wereld was. Hij was mijn stabiele factor. Mijn beste vriend. En hij had op geen enkele andere manier interesse in mij. Ik was het kleine zusje dat hij nooit had gehad. Ik was zijn „gekozen“ familie.
Het betekende veel voor me als hij dat zei. Dat was echt zo. Maar soms zorgde het ervoor dat ik me ontzettend klein voelde. Alles wat ik wilde, was dat hij naar me keek. Dat hij echt naar me keek, en zag dat ik meer van hem hield dan dat. Ik wilde dat hij me net zo aantrekkelijk vond als een of andere sletterige sweet butt op een feestje.
Zodra ik die gedachten had, stopte ik ze echter diep, heel diep weg. Hoe fucking egoïstisch was dat wel niet? Ik hou van Colt. Ik heb al vroeg geleerd dat niemand in je leven gegarandeerd bij je blijft. Niemand. Zelfs je eigen familie niet.
Colt is mijn enige uitzondering.
Voordat ik het voor mezelf erger maak en hij de badkamer probeert binnen te stormen, rond ik mijn zielige doucherondje af. Ik was me snel en probeer onopvallend mijn neus te snuiten. Ik hoop dat hij het niet door de deur hoort, maar ik weet vrij zeker dat dat is mislukt.
In de laatste paar seconden zet ik het water koud. Ik sta te springen onder de ijskoude straal. Toch houd ik mijn gezicht eronder, om te proberen de roodheid en zwelling van het huilen tegen te gaan.
Als ik uit de douche ben en mijn badjas heb aangedaan, besef ik iets. In mijn haast heb ik geen pyjama of ondergoed gepakt. Ik schud dus maar mijn hoofd en pak mijn borstel. Dan open ik de deur van de badkamer en zie ik Colt op de rand van mijn bed zitten.
En hij kijkt absoluut niet blij.
