een potentiële vrijer Book 2
Auteur
Natalie K
Lezers
15,6K
Hoofdstukken
35
De 29-jarige Britse Amelia is in New York op zoek naar de perfecte man – iemand aardig, nuchter en grappig. Absoluut geen arrogante, in pak geklede zakenman! Tot ze een knappe, invloedrijke advocaat ontmoet tegen wie ze geen nee kan zeggen…
Leeftijdsindicatie: 16+
Hoofdstuk 1.
Boek Twee:Een Potentiële Echtgenoot
AMELIA
„Papa is thuis,“ roept Blake als hij de flat binnenkomt. Hij klinkt opgewekt. Fijn om te zien na de afgelopen weken; hij heeft veel gewerkt en zich zorgen gemaakt over het uitbreiden van zijn bedrijf.
Ik snap niet waarom hij meer geld wil als hij al zo goed boert. Maar zo zit Blake Harrington nu eenmaal in elkaar. Hij wil altijd het onderste uit de kan.
Annie lacht als ze hem hoort en holt naar hem toe.
Ze is dol op haar papa, ook al ben ik het meest bij haar, zeker de laatste tijd. Ze is altijd op haar paasbest als hij er is.
'Leuk je te zien,' zeg ik, terwijl ik Annie volg. Ze ziet er schattig uit in alleen een luier. Het is grappig om haar kleine beentjes zo snel te zien bewegen.
Blake tilt haar op en kust haar gezichtje. Dan kijkt hij naar mij.
Ik vind het niet erg om op de tweede plaats te komen na ons prachtige meisje!
'Ik heb spannend nieuws,' zegt hij terwijl hij Annie neerzet en zijn jasje uittrekt.
'Eindelijk een vrije dag?' plaag ik.
'Niet precies, maar het is opwindend nieuws voor ons allemaal.'
Ik volg hem naar de keuken waar hij de fles dure wijn opent die hij heeft meegebracht.
'Kom op dan, meneer Harrington, vertel op.'
Hij glimlacht breed en zet de fles neer om Annie weer op te pakken. Hij ziet er erg opgetogen uit.
'Wij,' zegt hij tegen Annie, die aan zijn neus trekt, 'gaan verhuizen naar Chicago. HOERA.' Dan draait hij zich om naar mij met een grote, gekke grijns.
Meent hij dit echt?
Ik lach, maar ik ben nerveus. 'Dat is hopelijk een grapje.'
'Geen grap, lieverd. Het bedrijf is gegroeid en ze hebben mij gekozen om het hele nieuwe filiaal te leiden.'
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik ben woedend op hem. Ik wil hem een draai om zijn oren geven, maar in plaats daarvan pak ik de wijn en probeer hem open te maken.
Als ik hem eindelijk open heb, spuit de wijn omhoog en ik neem een flinke slok uit de fles.
Ik slik hard en adem diep in. 'Is het voor altijd of alleen tijdens de opstartfase?' Ik probeer helder na te denken voordat ik reageer.
Hij fronst naar me. 'Serieus, Amelia?' zegt hij. 'Dat is dure wijn, en we zouden gaan zolang ze me daar nodig hebben.'
'Nou, hij smaakt naar kurk, en we gaan niet. Sorry, Blake. Je hebt hier helemaal niet met mij over gepraat. Ik bedoel, wat bezielt je?'
Hij stopt met glimlachen en zet Annie weer neer. Ik drink nog meer wijn voordat ik hem op het aanrecht zet - hij is echt niet te zuipen!
'Schatje,' zegt hij, terwijl hij me omhelst. 'Dit is een geweldige kans voor ons. We hadden het er al over dat de stad niet goed is voor Annie.'
Ik duw hem weg. Hij gaat dit niet oplossen door de charmeur uit te hangen.
'We hadden het erover om uit de stad te verhuizen, zoals een kort eindje rijden, niet helemaal naar de andere kant van het land.'
Hij lacht. 'Het is maar twee uur vliegen. Je kunt vaak terugkomen. Annie zou een huis hebben, met een tuin, schone lucht en een goede school.'
Hij weet dat ik altijd al in New York wilde wonen. Ik kan niet geloven hoe luchtig hij hierover doet. Dit is mijn droom - Ik leef verdomme mijn droom, en hij staat op het punt om alles in duigen te laten vallen.
'Ik ga niet, Blake, en ik ben heel boos dat je denkt dat ik alles zomaar zal opgeven. Mijn baan, mijn vrienden.
'En wat dacht je van je vader? Hij zou zo verdrietig zijn. Hij vindt het geweldig om Annie te zien. Je kunt dit mensen niet zomaar aandoen.'
Zijn kaak verstrakt en zijn vuisten ballen zich. Ik kan zien dat hij niet blij is met hoe ik reageer, maar het kan me niet schelen.
Dit is niet de Blake die ik ken. Dit is de oude Blake Harrington, degene die altijd deed wat het beste voor hem was zonder aan anderen te denken.
Ik ben zo teleurgesteld in hem!
'Ik kan niet geloven dat je dacht dat ik hier zomaar oké mee zou zijn.'
'Nou, dat was het dan. Ik dacht dat het goed zou zijn voor ons allemaal, maar als jij het niet wilt, dan is dat het.'
'Je bent een verdomde eikel,' zeg ik terwijl ik bij hem wegloop.
Ik ga op de grond zitten bij Annie en help haar met blokken bouwen. Ik glimlach zodat ze de spanning tussen Blake en mij niet voelt.
Mijn handen trillen omdat ik boos ben en ik kan niet helder denken. Ik bijt op mijn lip om rustig te blijven, tenminste zolang Annie er is.
Maar ik kan mijn gedachten niet stoppen. Ze razen door mijn hoofd.
We zijn zo ver gekomen in onze relatie, na alle moeilijke tijden om hier te komen. Blake heeft me de beste twee jaar van mijn leven gegeven.
We zijn een van die koppels waar iedereen een hekel aan heeft op sociale media - het perfecte gezin. Gelukkig, verliefd en rijk genoeg om een geweldig leven te leiden.
Annie is in haar korte tweeëntwintig maanden al in Antigua en Mexico geweest. We kunnen overal naartoe waar we willen.
Natuurlijk ergeren we ons soms aan elkaar, maar we komen er altijd snel overheen.
Mijn liefde voor Blake is alleen maar gegroeid terwijl ik hem een geweldige vader zie zijn voor onze dochter.
Soms ben ik bang van hoeveel ik van hem hou, en zijn liefde voor mij heeft me geholpen me zelfverzekerder te voelen. Het enige waar we nu echt over ruziën is waar we gaan eten!
Ik schrik als Blake boos de deur dichtsmijt als hij de flat verlaat.
En dat was dat.
