Mijn Sexy Duivel Boek 3
Auteur
Lezers
467K
Hoofdstukken
36
Alles op het Spel
Risking it All: Jason's Story
Kara en Jason hebben op zijn zachtst gezegd een stormachtige relatie achter de rug. Drama op de middelbare school, een grote relatiebreuk en ten slotte hun ingewikkelde hereniging op latere leeftijd. Het was altijd best makkelijk om alles vanuit Kara's oogpunt te bekijken, maar hoe zit het met Jason? Hij is echt niet zo simpel als je zou denken!
Het gejuich was een duidelijk teken dat we vanavond hadden gewonnen. Quintin had voorgesteld om een feest bij hem thuis te geven om te vieren dat we het team van Hawk hadden ingemaakt. Er schalde harde muziek door het hele huis. Het zorgde direct voor de juiste sfeer.
Ik stond bij een paar van mijn vrienden. Eindelijk kon ik even ontspannen, nadat ik had geholpen om alles klaar te zetten. Mijn beste vriend Quintin keek zoekend de drukke kamer rond.
Met een grijns stootte ik hem aan. „Zoek je dat meisje weer?“
Quintin keek me boos aan. „Ik denk niet eens dat ze weet dat ik besta.“
Ik nam een slok uit mijn beker en vroeg: „Hoe heet ze ook alweer?“
„Jessica,“ zuchtte Q, terwijl hij aan haar dacht. Ze hadden nog nooit met elkaar gepraat. Dat kwam doordat hij haar twee weken geleden pas voor het eerst had gezien bij onze footballwedstrijd. Ze was in gesprek met de vriendin van een van onze maten.
Q was veel te verlegen om naar haar te vragen. Dus had hij haar vanaf een afstandje in de gaten gehouden, in de hoop haar weer te zien.
Het was best grappig om hem zo smoorverliefd te zien. „Als je wilt, kan ik het ook gewoon even aan Milo vragen.“
Q schudde zijn hoofd. „Ik moet dit zelf doen. Straks denkt hij dat jij haar probeert te versieren en dan is alles verpest.“
Ik lachte om zijn belachelijke beschuldiging.
Als je het over de duivel hebt. Q verstijfde toen Milo op ons af kwam lopen.
„Hé, man.“ Milo bleef voor me staan. „Ik moet mijn vriendin even helpen. Zou jij de koelkast in de keuken kunnen bijvullen?“ Hij fronste zijn wenkbrauwen en zocht duidelijk hulp.
Vanuit mijn ooghoek keek ik naar Q. Met een gemene grijns deed ik alsof ik mijn snode plan in werking zette. Q sperde zijn bruine ogen wijd open en rende er snel vandoor, voordat hij me iets kon horen zeggen.
Ik beet op mijn lip om niet in de lach te schieten en keek weer naar Milo. „Ja hoor, komt voor elkaar.“
Er viel verder toch niet veel te doen. Ik had een groot deel van de avond mijn ex-vriendin ontweken. Ik betwijfelde of ze in de keuken stond om haar eigen drankje in te schenken.
Vroeger schreeuwde ze altijd tegen me als ik haar met lege handen achterliet, alsof ik haar persoonlijke butler was. Sarah verwachtte dat ik haar overal naartoe reed, al haar eten kocht en letterlijk alles deed om haar tevreden te houden.
Dat was slopend geweest. Ik was maar wat blij dat ik nu weer vrijgezel was. De vrijheid van een schone lei was heerlijk.
Q kwam meteen weer tevoorschijn toen Milo uit het zicht was. „Wat zei hij?“
Ik gaf hem een ondeugende glimlach en kaatste terug: „Ik dacht dat je het zelf wilde doen?“
Q mompelde: „Dat wil ik ook. Maar een beetje hulp kan toch geen kwaad?“
Uiteindelijk barstte ik in lachen uit en gaf mijn beste vriend een schouderklopje. „Ik heb niets over je gezegd. Hij vroeg alleen of ik even wilde helpen om de drank in de keuken aan te vullen.“
Q keek me vernietigend aan. „Je bent een demoon, Kade. Een demoon.“ Hij draaide zich om en beende weg. Ik bleef grinnikend achter. We waren al sinds onze kindertijd elkaars beste vrienden.
Ik had Quintin leren kennen toen ik acht jaar oud was. Het was voor ons allebei de eerste keer op footballkamp. Niemand van ons kende daar iemand, dus we werden direct partners in crime.
Terwijl ik naar de keuken liep, beukte ik per ongeluk keihard met mijn schouder tegen iemand aan. Voordat ik mijn excuses kon aanbieden, hoorde ik hem grommen: „Kijk uit je doppen.“
Ik klemde mijn kaken op elkaar en draaide me om te zien tegen wie ik was gebotst. In plaats van een boos gezicht, staarde ik naar iemands achterhoofd. Het enige wat ik kon zien, was zijn donkerbruine haar.
Ik was eigenlijk van plan om het erbij te laten zitten, maar die brutaliteit irriteerde me. „Pardon?“ speelde ik verontwaardigd, in de hoop dat de arrogante klootzak zich zou omdraaien. Toen hij dat deed, besefte ik dat het Adam Solano was.
De gast stond erom bekend dat hij een kort lontje had. Nou, fuck.
Mijn blik gleed snel naar het meisje bij Adam. De bekende gelaatstrekken vielen opeens op hun plek. Kara. Ik zat bij haar in de klas, maar we hadden eigenlijk nooit gepraat.
Haar lange bruine haar zat in de war en haar wangen zagen rood. Als ze niet zo kwaad had gekeken, had ik gedacht dat ze dronken was. Maar het was overduidelijk dat ze fucking boos op hem was. Oei, is hij soms vreemdgegaan?
Een stem haalde me ruw uit mijn gedachten. „Jij botste tegen mij aan,“ zei Adam met een lage stem, in een poging dreigend te klinken. Ik schudde mijn hoofd leeg en richtte me weer op de situatie. Terwijl Adam naar mij keek, draaide Kara zich om. Ze stond op het punt om weg te rennen.
Dat lukte niet, want hij moest haar wel steviger hebben vastgepakt; ze slaakte een kreet van de pijn. Toen ze zich weer omdraaide, kruiste haar blik de mijne. Zonder die aanwezige angst in haar ogen, was ik betoverd geweest door haar grote, bruine ogen.
Mijn borstkas trok samen toen ik besefte dat ze hulp nodig had. „Is dit hoe je je vriendin behandelt?“ Ik wees naar zijn wurggreep om Kara's arm.
Ik dacht dat ze daarnet al boos was, maar mijn woorden gooiden alleen maar olie op het vuur. „Ik ben zijn vriendin niet,“ siste ze, terwijl haar lichaam trilde van woede. Ze hadden duidelijk geen relatie met elkaar.
Waar de fuck was ik nu weer in beland?
Adam draaide zich weer naar Kara. „Je bent nog stééds mijn vriendin.“ Mijn wenkbrauwen schoten omhoog toen hij het woord vriendin agressief uitspuwde. Deze gast was echt een griezel.
Kara vocht direct terug: „Nee, ik ben níét je vriendin.“ Haar handen waren stevig tot vuisten gebald.
Mijn hoofd begon er inmiddels van te duizelen.
Ik wilde gefrustreerd over mijn slapen wrijven, maar toen zag ik Kara ineenkrimpen. Ze kneep haar ogen stijf dicht. Ik keek naar beneden en zag dat haar pols rood aanliep door zijn harde greep.
„Waar de fuck ben je mee bezig?“ gromde ik, klaar om in te grijpen. „Je doet haar pijn.“ De angst in haar ogen vertienvoudigde.
Adam keek boos over zijn schouder. „Bemoei je met je eigen zaken.“ Er begon zich een klein groepje mensen te vormen. Mooi, ik had meer getuigen nodig die zagen wat deze klootzak uitspookte.
Ik ging rechtop staan, wetende hoe dit ging aflopen. „Ik blijf hier niet gewoon staan kijken hoe jij je handen uitsteekt naar een meisje.“ Ik greep hem bij zijn schouder om hem bij Kara weg te trekken.
Blijkbaar had hij dat ook al door. Zodra ik hem aanraakte, draaide hij zich om en haalde uit. Zijn vuist vloog recht op mijn gezicht af.
In plaats van met mijn ogen te rollen, snoof ik spottend en ontweek ik de klap. De idioot was veel te voorspelbaar.
Toen hij merkte dat hij mis had geslagen, dook hij met een boze grom bovenop me. Doordat ik verrast werd, vielen we met een harde klap samen op de grond.
De enorme dreun trok de aandacht van iedereen in de kamer.
Ik vond mijn balans terug en kwam over Adam heen staan. „Sta op,“ beet ik hem toe en schopte tegen zijn zij. Adam kreunde van de pijn. „Als je je handen uitsteekt naar een meisje, kun je het ook bij mij proberen.“
Adams ogen stonden donker toen hij overeind kwam. Terwijl hij me probeerde te peilen, deelde hij nog een klap uit. Zodra zijn arm dichterbij kwam, greep ik hem vast. Ik draaide zijn arm op zijn rug en trok hem strak omhoog.
Adam schreeuwde het uit. Hij was weerloos met zijn arm zo op zijn rug. Voordat hij weg kon rennen, zwaaide ik met mijn vuist en raakte hem vol op de linkerkant van zijn gezicht.
Een felle pijn schoot door mijn knokkels. Tegelijkertijd klonk er een hard gekraak door de kamer. Adams lichaam verslapte. Ik liet hem los en keek toe hoe hij wezenloos op de grond viel.
Hopelijk leert dat hem om met zijn poten van meiden af te blijven.
Alleen zwakke mannen doen zoiets.
