Verliefd op de badboys
Auteur
Lisa Rhead
Lezers
4.5M
Hoofdstukken
56
In het stadje Bluewood Cove raakt Tayla verwikkeld in een gevaarlijke wereld van drugsdealers en illegale activiteiten na haar ontmoeting met Logan's huurder, Jess. Op een strandfeest trekt ze de aandacht van de machtige en mysterieuze Raffiel Brothers. Ondertussen raakt Walker, een rijke en ontevreden man, geobsedeerd door het vinden van Tayla na een gepassioneerde ontmoeting op een feest. Terwijl hun paden zich kruisen, wordt Tayla heen en weer geslingerd tussen haar aantrekkingskracht tot de Raffiel Brothers en haar groeiende gevoelens voor Walker en zijn rechterhand, Hayden. Zonder dat ze het weet, zijn Walker en Hayden betrokken bij een gevaarlijke wereld van geweld en manipulatie. Ondanks de chaos en het gevaar om hen heen, begint Tayla haar verlangens te verkennen en gaat ze een gecompliceerde en gepassioneerde relatie aan met beide mannen.
Leeftijdsclassificatie: 18+.
Hoofdstuk 1.
TAYLA
Een nieuw begin in een nieuwe stad, dacht ik terwijl ik voor het huis van mijn neef Logan parkeerde.
Ik zette de motor van mijn kleine auto uit en stapte uit. De koude zeewind streek langs mijn blote benen.
Het was juni, en Logan had gezegd dat de zomers hier meestal bloedheet waren, maar vandaag was het somber en grijs.
Ik dacht dat het gewoon een buitje was.
De voordeur van het witte strandhuis zwaaide open en een lange blonde man kwam op me af gerend.
O jee!
Zou hij me omver gooien zoals vroeger?
Zijn sterke armen omhelsden me en tilden me van de grond, terwijl hij me in het rond draaide.
'Je bent er! Je moeder heeft al twee keer gebeld om te checken of je heelhuids was aangekomen,' zei hij, terwijl hij me stevig vasthield.
'Logan! Ik stik!' riep ik, terwijl ik tegen zijn handen om mijn middel sloeg.
Hij zette me neer en ik keek naar hem op.
'Je bent gekrompen!' plaagde hij.
'Nee hoor! Jij bent gewoon een boom geworden,' kaatste ik terug.
Hij lachte hard.
'Dus ik ben niet meer de kleine?' vroeg hij, verwijzend naar onze kindertijd.
Toen we jong waren, tijdens onze familievakanties in de zomer, plaagde ik hem altijd dat hij een ukkie was omdat ik altijd langer was. Tot nu.
Ik had hem niet meer gezien sinds hij veertien was en ik dertien.
Hij opende de achterbak van mijn kleine auto en haalde mijn ene tas eruit.
'Is dit alles wat je hebt meegenomen?' vroeg hij verbaasd.
'Had niet echt tijd om veel in te pakken,' zei ik zachtjes, terwijl ik naar de grond staarde.
'Verdorie! Sorry,' zei hij, terwijl hij mijn tas moeiteloos over zijn schouder gooide.
'Ben je veel gaan sporten?' vroeg ik.
Hij lachte ongemakkelijk en sloeg zijn arm om mijn schouder, terwijl hij me naar zijn huis leidde.
'Er is veel veranderd sinds we kinderen waren,' zei hij.
Hij opende de voordeur en leidde me een gang in.
De muren waren lichtcrème met hier en daar een foto. Een trap leidde naar boven.
Hij sloot de deur achter me en zette mijn tas onderaan de trap.
'Ik laat je zo je kamer zien. Jess heeft wat ijsthee voor je gemaakt,' zei hij.
Ik volgde hem door de gang naar een ruime keuken.
Een knap meisje met grote bruine ogen schonk ijsthee in glazen aan een aanrecht. Ze glimlachte hartelijk naar ons toen we binnenkwamen.
'Ben jij Tayla? Logan's nicht?' vroeg ze.
'En jij bent Jess, toch?' vroeg ik, haar aankijkend.
'Jess is mijn andere huurder,' legde Logan uit, terwijl hij een glas ijsthee pakte.
Jess had kort, zwart haar, geschoren aan de achterkant, en veel oorbellen in beide oren.
Haar lippen waren vol en roze, en ze had erg lange, donkere wimpers.
Ze gaf me een glas en ik bedankte haar.
'Jess houdt van een opgeruimd huis, dus als je niet wilt dat je spullen verdwijnen, houd ze dan in je kamer,' zei Logan.
'Oké, begrepen,' zei ik, terwijl ik wat van mijn thee dronk.
'Jess werkt ook in hetzelfde restaurant waar jij je sollicitatiegesprek hebt. Dus als je de baan krijgt, ken je al iemand,' voegde Logan toe.
Ik knikte.
Logan had over twee dagen een sollicitatiegesprek voor me geregeld bij een lokaal restaurant, zodat ik tijd had om te wennen aan de omgeving voordat ik zou beginnen met werken.
'We zouden vanavond naar dat strandfeest moeten gaan,' stelde Jess voor.
'Die op het strand van Raffiel?' vroeg Logan.
Jess knikte.
'Het zou een goede manier zijn om Tayla welkom te heten in de stad.'
'Ik weet niet zeker of een feest van Raffiel de beste manier is om Tayla welkom te heten, Jess. We willen dat ze blijft en helpt met de huur,' zei hij, terwijl hij met zijn hand door zijn haar ging.
Logan bezat dit huis met drie slaapkamers, maar zijn baan betaalde niet genoeg voor de hypotheek, dus verhuurde hij de andere twee kamers om rond te komen.
Hij had dit huis gekocht met zijn ex-vriendin, en toen zij hem de bons gaf, moest hij er alleen voor opdraaien.
'Het komt wel goed,' zei Jess.
'Wie is Raffiel?' vroeg ik.
Logan schudde zijn hoofd.
'Niemand belangrijks,' zei hij.
Jess keek hem verward aan.
'Ik heb geen geld voor een feest,' vertelde ik hen.
'Je hebt hier geen geld nodig,' zei Jess.
'Je neemt gewoon een fles mee,' voegde Logan toe.
'Heb je een zwempak?' vroeg Jess.
'Ja, maar het is koud en bewolkt...'
Net op dat moment brak de zon door en begon het warmer te worden.
'Het enige waar je in Bluewood Cove op kunt rekenen is het weer,' zei Jess lachend.
'Ik laat je je kamer zien,' zei Logan, terwijl hij zijn drankje opdronk.
Ik volgde hem de keuken uit. Hij pakte mijn tas op en leidde me naar boven.
Hij wees naar een gang links.
'Mijn kamer en die van Jess zijn daar, met de badkamer. Jij krijgt deze kant van het huis voor jezelf, met uitzicht op het strand,' zei hij.
Hij opende een deur en ik volgde hem een slaapkamer in.
Er stond een groot bed, een kaptafel en een leeg bureau met één stoel.
Het bed had een crèmekleurige en gele sprei, bijpassende kussens en een grote crèmekleurige deken opgevouwen aan het voeteneind.
'Er is een kast en een kleine ladekast die je kunt gebruiken,' zei hij, wijzend naar het meubilair.
Hij zette mijn tas op het bureau en zuchtte, terwijl hij met zijn handen langs zijn korte broek streek.
'Maak je geen zorgen over de huur deze maand. Jess en ik betalen voor je. Als je begint te betalen, is het elke maand aan het einde verschuldigd,' zei hij.
Ik gaf Logan een zachte knuffel.
'Bedankt, neef. Ik sta bij je in het krijt,' zei ik warm.
Hij lachte en duwde me zachtjes terug, terwijl hij naar de deur liep.
'Ik laat je uitpakken. We vertrekken rond vier uur naar het strand.'
Ik keek toe hoe hij vertrok en de deur achter zich sloot.
Ik opende mijn tas en begon mijn kleren in de ladekast te leggen en hing de rest die opgehangen moest worden in de kast.
Mijn kamer had één raam, met gele gordijnen, dat geopend kon worden om frisse lucht binnen te laten.
Ik liep naar het raam, opende het en stak mijn hoofd naar buiten om de zoute zeelucht in te ademen.
Als kind bracht ik mijn zomers door in deze stad, en ik hield altijd van de zee.
Ik zag een mooie achtertuin, met een hoge omheining eromheen. Voorbij de omheining was een grasrijke heuvel.
Over de heuvel was een lange strook goudkleurig zand en het zachte geluid van zeegolven.
Ik hoorde meeuwen in de buurt krijsen, en verderop langs het strand zag ik een groot, luxe huis op ongeveer anderhalve kilometer afstand.
'Het is prachtig, hè?'
Ik schrok op en stootte mijn hoofd tegen het raam toen ik naar binnen trok.
Jess stond bij mijn deur, met mijn ijsthee in de ene hand en de andere hand opgeheven alsof ze op het punt stond te kloppen.
'Ik heb wel geklopt, maar ik denk dat je me niet hoorde,' zei ze, warm glimlachend.
'Het spijt me. Ik keek naar het uitzicht,' zei ik.
Ze zette mijn thee op de kleine ladekast en kwam bij me bij het raam staan, haar hoofd naar buiten stekend.
Ik keek toe hoe ze haar ogen sloot en diep inademde.
Ik deed hetzelfde en stak mijn hoofd weer uit het raam.
'Jouw kamer heeft het beste uitzicht,' zei ze, haar ogen nog steeds gesloten.
'Waarom heb jij hem niet genomen?'
'Ik moet 's ochtends als eerste onder de douche kunnen. Logan doet er een eeuwigheid over,' legde ze uit.
Ze opende haar ogen en wees naar het huis waar ik naar had gekeken.
'Daar is vanavond het feest,' vertelde ze me.
'Ken je de eigenaren?' vroeg ik.
Ze trok een gezicht.
'Niet echt. Logan kent ze beter dan ik. We gaan alleen naar de feesten daar en praten niet echt met de eigenaren of hun vrienden,' legde ze uit.
'Hun vrienden?' vroeg ik nieuwsgierig.
Jess draaide zich naar me toe en opende haar mond om te antwoorden toen Logan's stem vanaf mijn deuropening klonk.
'Maak je lunch, vrouw? Ik rammel van de honger,' zei hij grijnzend.
Jess rolde met haar ogen en we liepen allebei weg van het raam.
'Ik zweer het, je zou verhongeren zonder mij,' zei ze zachtjes, terwijl ze Logan de gang op volgde.
'Lunch over twintig minuten, Tayla tot!' riep Jess terwijl ze de trap af liep.
Ik trok een gezicht bij mijn nieuwe bijnaam en schudde mijn hoofd.
