Ongeplande partner Book 2
Auteur
Lee C Conrad
Lezers
292K
Hoofdstukken
32
Layla, een genezeres in een ziekenhuis voor niet-menselijke wezens, raakt verstrikt in een web van verraad en gevaar wanneer ze ontdekt dat haar partner, Nate, haar zus heeft bedrogen. Vastbesloten om haar roedel te verlaten en een nieuw leven te beginnen, neemt Layla's leven een dramatische wending wanneer het ziekenhuis wordt aangevallen en ze Alpha Axel ontmoet, haar ware partner. Terwijl Layla haar weg vindt in haar nieuwe realiteit, moet ze haar verleden onder ogen zien, haar nieuwe thuis verdedigen en een band omarmen die alles kan veranderen.
Man Met een Obsessie
Boek 2:Onverwachte Band
HARPER
Ik stond voor de glazen deur van mijn slaapkamer. Buiten was het stikdonker en regende het pijpenstelen. Normaal gesproken slaap ik als een roos bij regen, maar vanavond niet. In het donker kon ik alles haarscherp zien, want ik ben geen gewoon mens. Ik ben een lycan, een soort weerwolf met superzintuigen.
Op mijn telefoon staarde ik naar een foto. Haar gezicht, haar geur, haar stem - ik kon aan niets anders denken. Ik had haar maar een paar keer gezien toen ik Axel vergezelde bij een ontmoeting met de Red Coven.
Dit was een flinke kluif. Als lycan ben ik een soort supersterke weerwolf. Vroeger zagen mensen ons als monsters. Nu leven verschillende wezens in aparte gebieden.
Maar daar maalde ik niet om. Mijn gedachten dwaalden steeds af naar de vrouw met die prachtige groene ogen. Mijn duim streek over het scherm, alsof ik haar zo kon aanraken.
De vrouw op de foto is een vampier. Ze komt uit een vooraanstaande vampierfamilie. Koninklijke vampiers staan bekend als machtig en gevaarlijk.
Toen ik haar zag, wist ik meteen dat ze mijn ware partner was. Weerwolven en lycans voelen dat gewoon. Het maakte me blij en verdrietig tegelijk.
Ik herinner me nog goed toen ik haar voor het eerst zag. Ik was met Axel, mijn alfa, in gesprek met haar covenleider. Zij was er om de heren te bedienen, zoals gebruikelijk in vampiergroepen. Ze sprak alleen als haar vader het haar opdroeg.
Het was een hele toer om me op de vergadering te concentreren. Ik probeerde niet te veel naar haar te gluren. Ik wilde niet dat iemand doorhad dat ik een oogje op haar had.
Vampiers kennen geen ware partners zoals wij. Ze geloven wel in zielsverbonden, maar hechten er niet zo aan. Ze weten dat andere wezens hun ware partner kunnen vinden.
Ik vind vampiers over het algemeen onsympathiek en egoïstisch. In het verleden hebben ze me pijn gedaan. Ze hebben mijn ouders vermoord.
Tijdens een grote veldslag tussen verschillende wezens werd mijn oude roedel uitgeroeid. Alleen mijn zus Grace en ik ontsnapten. We vluchtten weg op bevel van onze vader.
Daarna leefden we in het wild. We moesten de oorlog en andere wezens ontlopen. Vampiers zijn dol op lycanbloed vanwege de kracht ervan.
Ik heb niet veel op met vampiers. Door te overleven en allerlei gebeurtenissen werd ik de bèta van de leider in het grootste weerwolf- en lycangebied.
Grace en ik hadden geluk dat we Axel tegenkwamen toen hij zijn roedel begon. We vonden hem nadat we die nacht waren gevlucht. Ik zuchtte en legde mijn telefoon neer.
Ik dacht terug aan vroeger. Andere wolven probeerden Grace mee te nemen om nakomelingen te verwekken. Ik vocht met man en macht tegen hen.
Er waren er te veel en ik stond op het punt te bezwijken. Maar ik doodde de meesten van hen. Ik liet mijn innerlijk beest los, wat lycans zo angstaanjagend maakt.
Axel hoorde toevallig het gevecht toen hij in de buurt was. Hij schoot ons te hulp. Hij maakte de rest van de wolven af.
Ik hielp mee, en Grace probeerde ook te helpen ondanks haar verwondingen. We wonnen, en ik sloot me aan bij Axels groeiende roedel. We waren jong, en Grace had bescherming nodig.
Het was de beste keuze voor ons. Al snel zagen mensen hoe goed ik was in trainen. Grace werd ook sterker. Als iemand je leven redt, word je vanzelf loyaal aan hen.
Het was niet makkelijk om Axels vertrouwen te winnen, maar nu vertrouwt hij me door en door, en ik hem. We zijn nu als broers. Maar dat is nog een reden waarom ik me schuldig voel over mijn partner.
We proberen een nieuwe deal te sluiten met de vampiers. De Red Coven denkt nog steeds ouderwets, zoals de meeste vampiers. Ik weet dat ze het niet zouden waarderen als ik interesse in Sierra zou tonen.
Ze zijn misschien nu vriendelijk tegen ons, vooral omdat Axels gebied groeit en floreert. Maar als we zouden proberen partners te zijn, zou de Red Coven dat nooit toestaan. Kunnen weerwolven of lycans plezier hebben met vampiers? Ja, daar hebben ze geen problemen mee.
Maar partners zijn? Nee, dat vinden ze een gruwel. Voor hen zijn we beesten. Nou, bekijk het maar. We zijn allemaal dieren die net doen alsof we beschaafd zijn.
Ik piekerde hierover terwijl ik naar buiten staarde in het donker en luisterde naar de regen. Ik bleef het donkere telefoonscherm aanraken. Ik wist niet hoe ik hiermee om moest gaan, en ik wist dat mijn innerlijke beest onrustig zou worden.
Het zou hunkeren naar de partner die het had gevonden. Als ik niet iets kon verzinnen of mijn gevoelens niet in bedwang kon houden, zou ik misschien iets stoms doen. Dat voelde ik gewoon aan.
Normaal gesproken ben ik de rust zelve, wat de reden is dat ik goed samenwerk met Axel. Maar nu ben ik dat misschien niet, en het zou problemen kunnen veroorzaken als ik dit niet geheim kan houden. Morgen moeten we de Red Coven ontmoeten.
Er is meer spanning tussen gebieden, en het wordt moeilijker om te negeren. Sommige leiders kunnen hun mensen niet in toom houden, en er gebeuren meer moorden en ontvoeringen.
Het voelt alsof we binnenkort weer een grote veldslag zullen hebben. Red Coven is een belangrijk gebied, en omdat River Coven boos is op Axel, besloten we te proberen met de vampiers van Red Coven te praten.
River Coven werkte samen met Nate, die vroeger een oogje had op Layla. Maar dat is een ander verhaal, en hij is nu toch dood, dus het doet er niet meer toe.
Hoewel we misschien een oorlog krijgen, bleef ik aan Sierra denken. Zou ze er zijn? Zou ik haar weer zien? Zou ze bedienen en luisteren, als de dochter van hun leider?
Ik werd boos op mezelf. Kom tot jezelf, dacht ik. Zelfs als ze er was, kon ik er nu niets aan doen.
Deze gesprekken, die al maanden aan de gang zijn, zijn belangrijker. We moeten weten wie onze vrienden zijn, en mijn persoonlijke verlangens moeten wachten.
Plotseling draaide ik me om en liet me hard op bed vallen, starend naar mijn donkere telefoon. Ik gromde gefrustreerd en gooide de telefoon bijna op mijn nachtkastje. Ik moest slapen, niet me gedragen als een verliefde puber.
Ik ging liggen met één arm boven mijn hoofd en de andere op mijn blote buik net boven mijn broek. Ik staarde naar het plafond zonder het echt te zien.
Na een paar minuten wist ik dat ik niet zomaar in slaap zou vallen. Geïrriteerd pakte ik de telefoon waar ik niet vanaf kon blijven. Ik veegde een paar keer en haar foto stond weer op het scherm.
Misschien als ik nog even naar haar keek, zou ik tot rust kunnen komen en eindelijk slapen. Maar ik wist dat dat wishful thinking was.
In werkelijkheid zou ik waarschijnlijk de hele nacht als een dwaas naar haar foto staren, dan opstaan en mijn dag beginnen, doend alsof ik niet smoorverliefd was op een vrouw die ik nauwelijks kende.
