Wanneer de nacht valt: de kroon weegt zwaar
Auteur
Nureyluna
Lezers
756K
Hoofdstukken
40
Zijn lippen drukten zich wild op de mijne.
Het was een wanhopige dans, waarbij onze handen elkaar verkenden.
We hadden geen tijd meer voor onszelf, alleen wat gestolen momenten hier en daar.
Alsof hij mijn gedachten las, trok Theodore zich terug.
“Eén keer per week,” gromde hij. “Gooi ik iedereen eruit. Het paleis is dan alleen voor ons.”
“En wat gaan we dan doen?” vroeg ik, met een kloppend hart.
“En dan… verslind ik je.”
Nu de koning dodelijk gewond is, moeten Theodore en Jasmine misschien binnenkort de troon bestijgen, iets wat Jasmine nooit heeft gewild. Maar nu het vooruitzicht van hun kroning onafwendbaar wordt, keert een oude vijand terug om hun liefde te verwoesten. Kunnen de nieuwe vorsten van Frankrijk dit overleven?
Leeftijdsclassificatie: 18+
Exclusief voor abonnees.
Hoofdstuk 1
Catastrofe (zelfstandig naamwoord): een gebeurtenis die grote en vaak plotselinge schade of lijden veroorzaakt; een ramp.
JASMINE
Mijn ogen gingen langzaam open toen ik Theodore eindelijk door de deur van de slaapkamer hoorde komen. Het zonlicht begon door het raam te stromen en viel traag naar binnen.
Hoe lang was hij weggeweest? Ik was vast in slaap gevallen terwijl hij weg was naar het paleis.
Theodore bleef bij de deur staan en maakte de knoopjes van zijn overhemd los. Ik tilde mijn hoofd op van het kussen en kneep mijn ogen samen in zijn richting. De warme gang scheen achter zijn perfect gevormde lichaam.
„Kom in bed,“ drong ik bij hem aan.
Langzaam liep hij naar me toe en gooide zijn overhemd aan de kant. Dit onthulde een gespierde v-vorm, die mijn ogen naar de nu losgemaakte knoop van zijn broek trok.
Ik was nu klaarwakker en lette op elke kleine beweging die hij maakte.
„Heb ik je wakker gemaakt?“ De vraag gleed zachtjes van zijn perfecte lippen.
„Ja,“ zei ik, terwijl ik keek hoe hij de rits van zijn broek opende. „Maar dat vind ik niet erg.“
„Oh ja?“
Hij kuste me op mijn lippen, maar trok zich snel weer terug. Hij liet me verlangend achter.
Wat een plager.
Hij bekeek mijn lichaam terwijl hij de lakens van me aftrok en beet op zijn lip. Ik sliep graag naakt, en dat vond Theodore geweldig. Zijn handen zochten 's nachts altijd mijn lichaam op, op zoek naar warmte. Ik voelde me altijd veilig in zijn armen, alsof niets me kon raken.
Ik kroop naar hem toe en hield mijn ogen strak op die van hem gericht. Ik begon zijn borst te kussen en werkte me naar beneden over zijn bovenlichaam. Mijn lippen raakten onderweg elk van zijn buikspieren aan. Zijn huid voelde heet aan tegen mijn lippen. Mijn handen trokken langzaam zijn boxershort uit, waardoor zijn kloppende, harde pik tevoorschijn kwam.
„Weet je zeker dat je niet verder wilt slapen?“ plaagde hij, terwijl hij het antwoord al wist.
Hoe kon ik slapen als hij daar recht voor me stond en er zo uitzag?
Ik schudde mijn hoofd, wat hem deed glimlachen. Hij trok het T-shirt over mijn hoofd en kuste het plekje precies tussen mijn blote borsten.
„Je bent zo sexy,“ fluisterde hij in mijn oor, terwijl hij zachtjes met zijn tanden aan mijn oorlel trok.
Terwijl zijn lippen omlaag gleden over mijn nek, werden mijn tepels hard. Ik trok mijn rug hol en duwde mezelf tegen zijn aanraking aan. Ik voelde me magisch tot hem aangetrokken. Soms dacht ik dat mijn lichaam het zijne zelfs in een pikdonkere kamer zou kunnen vinden. Het was alsof we een soort spirituele verbinding deelden.
Theodore pakte mijn middel vast en trok me naar zich toe.
Zijn tong gleed over mijn tepels en maakte ze nat. Zijn lippen sloten zich eromheen en hij zoog eraan, wat een rilling over mijn rug stuurde. Toen hij mijn borsten masseerde met zijn sterke handen, voelde ik al dat ik nat begon te worden tussen mijn benen.
Alsof hij mijn gedachten kon lezen, gleed Theodores hand omlaag over mijn buik. Hij schoof mijn ondergoed opzij. Zijn vingers streelden zachtjes de plooien van mijn opening en maakten me langzaam open. Ik deed mijn benen wijd uit elkaar, want ik had zijn vingers in me nodig.
Ik ademde luid in toen hij een vinger in mijn nattigheid liet glijden. Hij glimlachte meteen toen hij voelde hoe nat hij me had gemaakt.
Terwijl zijn handpalm mijn kloppende clitoris masseerde, streelde hij mijn binnenkant met zijn vinger. De hitte begon zich op te bouwen in mijn onderbuik en dreigde elk moment uit te barsten.
Terwijl ik me voor hem ontspande, liet Theodore een tweede vinger bij me naar binnen glijden. Hij maakte de golvende beweging van zijn vingers krachtiger. Tegen de tijd dat hij een derde toevoegde, kronkelde ik op mijn plek. Hij pakte mijn kont vast en duwde zijn vingers dieper in me.
Plotseling zogen zijn lippen zich vast aan mijn clitoris. Zijn tong gleed langzaam heen en weer.
Het ritme van zijn vingers versnelde in en uit me, terwijl ik ze bedekte met mijn nattigheid.
„Ik heb je—“ kreunde ik luid, niet in staat om mijn zin af te maken.
„Je hebt mijn wát nodig?“ vroeg Theodore, ook al wist hij wat ik bedoelde.
„Ik heb je pik nodig,“ wist ik er eindelijk uit te brengen.
„Waar heb je die nodig?“
„Binnen in me.“ Mijn ogen rolden weg in mijn hoofd toen hij zijn vingers nog dieper bij me naar binnen duwde.
„Jouw wens is mijn bevel.“
Ik nam zijn lengte in mijn hand. Ik bewoog mijn hand op en neer om mijn lichaam klaar te maken voor hem.
Theodore stuurde zichzelf naar mijn ingang. Hij masseerde de buitenkant met het puntje van zijn pik voordat hij zich in me duwde.
Hij plaagde me altijd graag met alleen het topje. Hij gaf nooit te snel toe aan mijn gekreun.
„Alsjeblieft,“ zuchtte ik, terwijl ik hem smeekte om de rest van zichzelf in me te duwen. „Ik heb je helemaal nodig.“
Theodore glimlachte en liet de rest van zijn lid in me glijden. De spieren in mijn binnenste spanden zich om hem heen. Ik kon nu elke centimeter in me voelen. Ik voelde me compleet als hij in me was. Het was alsof ik een belangrijk orgaan had gemist terwijl ik door het leven ging.
Onze lichamen pasten perfect bij elkaar. De zijkant van zijn pik sloot precies aan op de rondingen van mijn binnenkant. Zelfs onze lichaamsdelen leken voor elkaar gemaakt, precies als twee puzzelstukjes.
Mijn handen grepen de zijden lakens vast terwijl hij dieper in me kwam. Mijn onderbuik klopte van genot toen hij langzaam begon te stoten, en me met elke beweging verder opende.
Ik kreunde luid toen hij steeds dieper ging. Ik schreeuwde het bijna uit van genot toen hij dat ene plekje raakte dat al vanaf de eerste aanraking naar hem verlangde.
„Je voelt geweldig,“ fluisterde hij in mijn oor.
„Je voelt geweldig,“ herhaalde ik zijn woorden letterlijk. Andere woorden bedenken was op dit moment te veel van me gevraagd.
Als Theodore me zo aanraakte, kon ik amper nadenken, laat staan praten. Zelf iets bedenken lukte me echt niet, zo dicht bij een orgasme.
Ik kon het voelen tot in mijn vingertoppen, dat gevoel van volledige overgave. Er was niemand anders op de wereld aan wie ik me liever wilde overgeven dan aan Theodore.
De hitte begon zich op te bouwen. Het straalde uit vanaf mijn clitoris en raasde als een lopend vuurtje door mijn lichaam. Terwijl Theodore in en uit me stootte, masseerde hij mijn clitoris met zijn vinger. Hij wist precies wat hij moest doen om me te laten klaarkomen.
„Kom je voor me klaar?“ vroeg hij.
Ik knikte en kuste hem wanhopig.
Theodores ogen werden donker toen hij sneller begon te stoten. Hij verlangde net zo wanhopig naar mij als ik naar hem. Ik wreef mijn lichaam over dat van hem en drukte me tegen hem aan. De spanning in mij bouwde zich op tot het bijna ondraaglijk was. Ik snakte naar adem, niet in staat om me los te maken van het overweldigende genot, zelfs niet voor een goede hap lucht.
Theodore klemde mijn handen vast boven mijn hoofd en boog dieper over me heen. Onze lichamen spanden zich op hetzelfde moment aan. We kwamen in perfecte harmonie samen klaar. Mijn lichaam werd overspoeld door pure extase. Het voelde alsof ik het hele universum zag groeien.
Hij kuste me teder en liet me eindelijk op adem komen. Mijn hartslag werd langzaam rustiger tot de kamer stopte met draaien. Ik drukte mijn oor tegen Theodores gespierde borstkas en luisterde naar zijn hartslag.
Ik probeerde mijn ademhaling gelijk te laten lopen met die van hem. Dat was een spelletje dat ik soms 's nachts speelde, als hij diep sliep en ik nog wakker lag.
Terwijl ik daar lag en naar zijn rustige ademhaling luisterde, herinnerde ik me wat er de avond ervoor was gebeurd. Het was de reden waarom Theodore ons huisje laat op de avond moest verlaten na het verjaardagsfeestje van Emrich.
De Koning had een ongeluk gehad.
Hoe dom van me dat ik dat vergeten was.
Ik was zo meegesleept door de hitte van het moment dat het me helemaal ontschoten was.
„Wat is er met de Koning gebeurd?“ vroeg ik aan Theodore.
Theodore reageerde echter niet. In plaats daarvan bleven zijn ogen strak op het plafond gericht.
„Wil je er niet over praten?“ ging ik verder. Ik steunde op mijn ellebogen om hem beter te kunnen zien.
Nog steeds weken zijn ogen niet af van dat ene plekje daarboven.
„Theodore?“ vroeg ik, een stukje luider.
Het was heel ongebruikelijk voor hem om me zo te negeren. Zelfs als hij niet wilde praten, legde hij me dat meestal wel uit. Dit was heel erg vreemd.
„Theodore?“ herhaalde ik, dit keer dwingender, terwijl ik zijn borstkas aanraakte.
Een griezelig gevoel bekroop me. Het leek wel alsof hij me niet eens kon zien. Mijn keel begon dicht te knijpen en ik kreeg het benauwd van de zenuwen.
Wat was er aan de hand?
***
Ik snakte naar adem en mijn ogen schoten wijd open.
Ik lag in de slaapkamer van Theodore en mij in ons huisje. De zon stond nu hoog in de lucht en scheen door het schattige raam naar binnen.
Alleen was ik nu helemaal alleen.
Theodore was nergens te bekennen. Zijn kant van het bed was nog steeds netjes opgemaakt.
Hij was gisteravond helemaal niet thuisgekomen, nadat hij was vertrokken om de Koning op Versailles te bezoeken. Dit kon maar één ding betekenen. Het was slecht nieuws. Misschien zelfs het slechtst mogelijke nieuws.
Een gevoel van angst vulde me toen ik uit bed stapte. Net nu alles op zijn plek leek te vallen voor ons en onze familie, kregen we een nieuwe tegenslag te verwerken. Ik begon te denken dat de tegenslagen nooit zouden stoppen. Dat ik er misschien maar beter aan kon wennen en er beter mee kon leren omgaan.
Toch rilde ik bij de gedachte aan wat de dood van de Koning voor ons gezinnetje zou betekenen. Om te beginnen zouden we afscheid moeten nemen van ons perfecte huisje. We zouden moeten verhuizen naar het overweldigend grote paleis.
Dag normale leven.
We zouden meteen in de schijnwerpers komen te staan. Elke stap die we zetten, zou door de pers nauwlettend in de gaten worden gehouden.
Er liep een koude rilling over mijn rug toen ik dacht aan het hele drama met Jacques voor onze bruiloft. Ik kon er alleen maar van uitgaan dat alles erger zou worden als we eenmaal de troon bestegen.
De kinderen… hoe zat het met de kinderen? Zouden zij het aankunnen?
Het geluid van geklop op de deur onderbrak mijn paniekerige gedachten. Thea stormde de kamer binnen. Mijn angst verdween zodra ik haar vrolijke glimlach zag.
„Jasmine!“ gilde ze vrolijk, terwijl ze op het bed sprong.
Ze trok een wenkbrauw op en keek verward. „Waar is papa?“
„Je vader moest wat zaken afhandelen,“ legde ik uit. Ik wist eigenlijk niet eens hoe ik haar vraag moest beantwoorden.
De waarheid was dat ik geen flauw idee had wat er op Versailles gebeurde. Terwijl mijn gedachten op hol sloegen, moesten we wachten op bericht van Theodore. Pas dan zouden we weten wat er echt was gebeurd. Tot die tijd konden we alleen maar wachten.
Hoe stressvol dat ook was, ik had geen keuze. Het was het beste om mezelf bezig te houden.
Alles komt goed, stelde ik mezelf gerust. Wat er ook gebeurt, je hebt je familie.
„Hebben we zin in ontbijt?“ vroeg ik aan Thea.
„We hebben heel veel zin in ontbijt!“ schreeuwde ze.
„Laten we je broertje halen.“
***
Baby Emrich stribbelde tegen toen ik hem in zijn kinderstoel probeerde te zetten. Hij schopte wild met zijn beentjes en lachte erbij. Hij dacht dat de kinderstoel een spelletje was. Maak mama's leven zo moeilijk mogelijk terwijl ze je probeert vast te maken voor het ontbijt, zouden de regels van het spelletje zijn.
Eigenlijk dacht Emrich dat alles een spelletje was. Hij was een vrolijke baby.
„Je hebt gisteren je eerste stapjes gezet,“ lachte ik naar hem.
Hij glimlachte terug, terwijl hij het maar half begreep.
We zouden iemand naar het huisje moeten laten komen om alles kindveilig te maken, nu hij kon lopen. Dat wil zeggen, als we hier überhaupt zouden blijven. Ik deed mijn best om die gedachte uit mijn hoofd te zetten. Ik herinnerde mezelf eraan dat piekeren over iets wat nog niet eens gebeurd is, het alleen maar dubbel zo zwaar maakt.
Nee. Voor nu wilde ik gewoon genieten van dit ontbijt met de kinderen en wachten tot Theodore terugkwam.
Misschien was het ongeluk niet zo ernstig als ze in de eerste instantie dachten.
„Vals alarm,“ zou Theodore dan zeggen, terwijl hij zijn armen van opluchting omhoog gooide. „We gaan helemaal nergens heen.“
Ik wilde zo graag dat dit onze toekomst was. Ik smeekte of het waar mocht zijn. Ik bad bijna nooit, maar nu merkte ik dat ik aan het bidden was.
Kent U mij nog, God? Ik ben het, Jasmine.
Terwijl de kinderen smulden van hun wentelteefjes, nam ik een slokje thee. Ik kon nu echt geen echt eten verdragen. Dat zou te veel van mezelf gevraagd zijn.
Ik keek uit over de tuin en naar de bloemen die we samen hadden geplant. De schommel bewoog zachtjes heen en weer in de ochtendbries. In de verte hoorde ik de windgong van Thea. Het was een prachtig en vredig plaatje.
Plotseling vulde het schelle geluid van de voordeurbel de ruimte.
Er ontstond direct een brok in mijn keel.
Ik voelde aan alles dat dit niet veel goeds kon betekenen.
Toen ik de deur opendeed, zag ik de koninklijke afgezant op me wachten. Hij had een strenge blik op zijn gezicht, wat maar één ding kon betekenen.
We zouden niet het goede nieuws krijgen waar ik zo wanhopig op hoopte.
Integendeel, dit zou slecht nieuws zijn.
Leeslijsten
Alles weergevenDuik in romantische boekencollecties samengesteld door onze lezers.
