Rory is van één ding overtuigd: liefde is niets voor haar. Niet de zachte, dromerige soort waarover mensen schrijven. Dus wanneer ze instemt met een blind date, is dat alleen om haar gelijk te bewijzen en haar beste vriendin tevreden te stellen.

Dan ontmoet ze Max, en plotseling voelt niets meer zo simpel. Er is een natuurlijke vonk, een aantrekkingskracht waar ze niet op had gerekend, en een spanning die ervoor zorgt dat ze steeds weer terugkomt.

Terwijl haar gevoelens veranderen op een manier die ze niet kan negeren, komen oude wonden naar de oppervlakte – vooral de stille pijn die haar afstandelijke moeder heeft achtergelaten. Tussen het lachen, de verwarring en de momenten die iets te echt aanvoelen door, begint Rory zich af te vragen of de liefde misschien niet het verhaal is dat ze altijd voor ogen had.