“Hepimizin kötü bir alışkanlığı vardır. Benimki alkol ve bir şeyleri yumruklamak. Seninki ne?” diye sordu, adam sırf kendi alışkanlığı yüzünden az önce birini kafasından vurmuşken, kendi uğraşları için kötü hissetmeyi reddederek. Adam kuru kuru güldü.

“Çoğunlukla seks.”

Katelynn; morluklar, tutulmayan sözler ve borçları onu giderek daha derin bir tehlikeye sürükleyen bir babanın dünyasında büyür. Ters giden bir anlaşma onu güçlü bir ailenin ellerine teslim ettiğinde, kendini korku dolu bir hayata hazırlar. Fakat ateş ve çelikle hükmeden veliaht Xavier, boyun eğmek yerine dişlerini gösteren bir kız beklemiyordur. Hiç düşünmeden tetiği çekmek, istediğini sormadan almak üzere eğitilmiştir—ama onunlayken hiçbir şey o kadar basit değildir. Bir piyon olarak görmesi gereken bu kız, aniden kazanmak istemediği bir savaşa dönüşür. Peki ya onun esiri olmak? Bunun, kızın en kötü kâbusu olması gerekiyordur. Yine de bir şekilde, her kurala ve her yara izine rağmen, çok daha tehlikeli bir şeymiş gibi hissettirir—kaçmak isteyip istemediğinden emin olamadığı bir şey.

Mafya kardeşler Max ve Dimitri'nin istediklerini elde etmekte bir problemleri yok. İyi kız Kyle, asla parçası olmak istediği bir hayata zorlandığında, yaşam, sevgi ve mafya hakkında bildiği her şeyi sorguluyor.

Sebastian; kusursuz, gururlu ve kimseyi kendine yaklaştırmamanın en güvenli yol olduğuna sonuna kadar inanmış bir adamdır. Annesini teselli etmek için söylediği düşüncesizce bir yalan, onu aniden Sophia’ya bağlar; Sophia’nın dürüstlüğü, Sebastian'ın şimdiye kadar kaçtığı tüm gerçeklerden daha keskindir. Sahte ilişkileri basit bir plan olarak başlar, ancak paylaştıkları her an, Sebastian'ın o mükemmel zırhında yeni bir çatlak açar. Sophia onu iyileştirmeye çalışmıyordur; sadece kendi kalbiyle bir oyun oynamayı reddediyordur. Kıvılcımlar gerçeğe dönüştükçe eski yaralar depreşir ve her ikisi de şefkatli bir duyguya doğru adım atmanın riskine değip değmeyeceğine karar vermek zorunda kalır. Tüm o tutku ve inatçılığın altında, nadir bulunan bir denge filizlenmeye başlar.

Kırık bir kalple, yeni bir başlangıcın dünyasını düzene sokacağı umuduyla sakin bir kasabaya gelir. Beklemediği şey ise, ona güneş ışığı gibi tutunan tatlı ve meraklı küçük bir kız... ya da yalnızlığını sessizlik ve rutinlerin ardına gizlemeye çalışan temkinli bir adamdır. Günler geçtikçe, sonsuza dek kaybettiğini sandığı dostluğu, huzuru ve o yumuşak yuva hissini yeniden bulur. Adam ise, asla hak etmediğine inandığı bir sıcaklığı keşfeder. Aralarındaki çekim anidir, korkuları derinlerdedir ve umutları yavaş yavaş yeşerir. Geçmişlerinin acısı hâlâ taze olan bu iki insan, yeni bir şeye inanmaya cesaret edebilecek mi?

Otuz dakika. Sınırı buydu. Her zaman öyle olmuştu. Ön kapının onu yutuşunu izledim; mandalın yumuşak tıkırtısı, bu kadar büyük bir evde olması gerekenden daha yüksek duyulmuştu. Mermer zeminler. Cam korkuluklar.

Üniversitenin son dönemi başlamadan bir hafta önce Melody, seksi bir yabancıyla tek gecelik ilişki yaşar. Onu tekrar görmeyi beklemese de onu ve paylaştıkları bağlantıyı unutamaz. Mezuniyetine gelen gizemli adamın kim olduğunu öğrenen Melody şok olur. Aralarındaki kimyayı ve tutkuyu inkar edemez, ancak birlikte de olamazlar. Kader onları sonsuza kadar ayıracak mı yoksa ortak bir yol bulabilecekler mi?

Harper, okul yıllarını geride bırakırken, her gününü bir savaşa çeviren o çocuktan nihayet kurtulduğundan emindir. Ryker; keskin sözler, soğuk bakışlar ve hiçbir zaman tam olarak anlamlandıramadığı duygularla bağdaştırdığı, gömmeyi tercih edeceği bir anıdır. Ancak mesafe her şeyi silmeye yetmez. Yolları yeniden kesiştiğinde, geçmiş sessiz kalmayı reddeder. Tanıdık bir gerilim geri döner; fakat bu kez bu gerilim, basit bir kırgınlıktan çok daha karmaşık ve farklı bir boyuttadır.

Katmanlar soyulup eski kesinlikler bulanıklaştıkça, Harper kendini hatırladıkları ile görmeye başladıkları arasında sıkışmış bulur. Bir zamanlar karşı koymak için çabaladığı o bağ, artık beklenmedik şekillerde varlığını sürdürmekte ve uzaklaşması gerekirken onu daha da yakına çekmektedir. Ve aniden, hayatına devam etmek hayal ettiğinden çok daha zor bir hal alır.

Yedi yıl bir ilk aşkı unutmak için yeterli olmalıydı, ama Cassidy işin aslını çok iyi biliyor. Dışarıdan bakıldığında istikrarlı görünen, rutinler ve sessiz bir dirençle dikkatle örülmüş bir hayat kurar. Sonra Matteo çıkagelir; uyarısız, acımasızca ve üstelik hiç de yalnız değildir. Şimdi dünyaları, neredeyse haksızlık denecek şekillerde iç içe geçmekte; nazik gülümsemeler eski kıvılcımları gizlemekte ve her bakış haddinden fazla geçmiş taşımaktadır. Cassidy kendine artık yoluna devam ettiğini, bununla başa çıkabileceğini, zamanın görevini yerine getirdiğini söyler. Ancak onlarındı gibi bir aşk, kibarca sönüp gitmez. Pusuda bekler, kışkırtır ve Cassidy'nin sarsılmaz sandığı her sınırı zorlar. Geçmiş üzerindeki baskısını artırdıkça, genç kadın merak etmeye başlar… Bir zamanlar sonsuzlukmuş gibi hissettiren birine gerçekten veda edebilir misiniz?

Eden adliye binasına “evet” demeye hazır bir şekilde girer. Ancak elinde iki kahve, ortada olmayan bir damat ve serbest düşüşe geçmiş bir kalple kalakalır. Sahneye Alexander girer; bugün bir gelin bulamazsa kaybedecek çok şeyi olan bir milyarder. Tesadüfi karşılaşmaları bir anlaşmaya dönüşür: tek bir imza, duygu yok, sadece iş. Ancak gururun aşktan daha yakıcı olduğu ve kuralların çiğnenmek için koyulduğu bir şehirde, soğuk bir anlaşma olarak başlayan şey, ikisinin de planlamadığı bir şeye dönüşerek erimeye başlar. Eden kendi gücünü keşfederken ve Alexander gerçekte ne için savaştığını öğrenirken, görev ve arzu arasındaki çizgiler en beklenmedik şekilde bulanıklaşır.

Barbara reddedildi, dışlandı ve kendini bir silaha dönüştürdü. Sürüler arasında korku salan biri olarak, şimdi kalbini kıran Alfa Alastor tarafından çağrılarak uzak durmaya yemin ettiği topraklara geri dönüyor. Eski yaralar sızlıyor ancak aralarındaki eş bağı ölmeyi reddediyor. Savaş yaklaşırken ve sırlar açığa çıkarken, arzu her zamankinden daha şiddetli bir şekilde alevleniyor ve onları iradeleri dışında birbirine çekiyor. Her seçim bir savaş alanı gibi; güven, aşk ve sadakat her ikisinin de kontrol edemediği şekillerde çarpışıyor. Savaşın hararetinde Barbara, kendisini parçalayan adamın onu koruyabilecek... ve belki de kalbini yeniden kazanabilecek kişi olup olmadığına karar vermek zorunda.

Eden’in yaz planı oldukça basit: bağ yok, drama yok, sadece eğlence. Uzun süreli erkek arkadaşı onu sekreteriyle değiştirdikten sonra, iyiymiş gibi davranmaktan artık yoruldu. Derken, asla elini bile sürmeyeceğine yemin ettiği o kendini beğenmiş, çekici baş belası Leo, reddedilemeyecek kadar cazip bir teklifle gelir: duyguların yasak olduğu, "faydaları olan düşmanlık" ilişkisi.

Ancak aralarındaki ateş sürdükçe, çizgiler bulanıklaşmaya başlar. Leo güvenilir biri değil; ne o sırıtışı, ne elleri, ne de sakladığı her şeyi görüyormuş gibi bakışı... Kontrol çabasıyla başlayan şey kısa sürede kaosa dönüşürken, Eden en çok korktuğu gerçekle yüzleşmek zorunda kalır: Gerçek aşk, kontrolü tamamen elden bırakmak anlamına geliyor olabilir.

Nicolas Marcello Fitzpatrick aşka hazır değildi; özellikle de varlıklı ebeveynleri öldürüldükten sonra ailesinin evinde bitiveren on dokuz yaşındaki Féria Akhan’a karşı hiç hazır değildi. Féria tecrübesizdi ama güzelliği Nicolas’yı esir almıştı. Féria aşkı hiç tatmamıştı ama onun doğru kişi olduğunu biliyordu. Tutkuları, ölümcül düşmanlara ve tehlikeli sırlara rağmen hayatta kalabilecek mi?

Tek bir gece. Tek bir hata. Hiç planlamadıkları bir bebek.

Wren ilişki insanı değildir. Onun hayatı kontrol, bağımsızlık ve çok net sınırlardan ibarettir; özellikle de en yakın arkadaşı ve her zaman yasaklı bölge olan tek adam Morgan söz konusu olduğunda.

Ta ki her şeyin değiştiği o geceye kadar.

Morgan, Wren'i yıllardır sevmektedir ancak bir anlık düşüncesiz karar, onları arkadaşlıktan çok daha tehlikeli, ikisinin de hazır olmadığı bir noktaya sürükler.

Çünkü sadece seks olarak başlayan şey, hızla ikisinin de kontrol edemediği bir boyuta taşınır.

Ve Wren ortadan kaybolduğunda... sadece Morgan'dan kaçmıyordur.

Onun çocuğunu taşıyordur.

Şimdi yeniden bir araya gelmeye zorlandıklarında sırlar çözülür, geçmişteki ihanetler gün yüzüne çıkar ve aşk, arzu ve sadakat arasındaki çizgiler onarılamayacak kadar bulanıklaşır.

Zira bazı bağlar, hiçbir zaman platonik kalmak için kurulmamıştır.

Adrianna’nın geleceği, babası onu imkansız bir ültimatomla karşı karşıya bıraktığında artık kendi seçimlerine bağlı değildir: Ya bir yabancıyla evlenecek ya da uğruna çalıştığı her şeyi kaybedecektir. Hayallerine tutunmaya kararlı bir şekilde, en kötüsünü bekleyerek kabul eder. Ancak kendini, hayal ettiğinden bambaşka, keskin zekalı ve güçlü bir adam olan Kayson’a bağlanmış bulur. Anlaşmalarının basit olması gerekmektedir, fakat bu ilişkide hiçbir şey kolay hissettirmez. Gerilim tırmanıp sessiz ittifaklar kurulurken, Adrianna geri adım atmayı reddeder; bir yandan hırslarının peşinden koşarken bir yandan da dik durmayı öğrenir. Gardını düşürmeyen ancak amansızca korumacı olan Kayson, hem beklenmedik bir meydan okuma hem de şaşırtıcı bir müttefik olduğunu kanıtlar. Baskıların ve gizli çıkarların dünyasında, ikisinin de planlamadığı bir yerde gerçek bir şeyler boy vermeye başlar.

Fiona onun ellerinde güvende olmalıydı; saklanmalı, göz kulak olunmalı ve peşindeki tehlikeden uzak tutulmalıydı. O, yardımını isteyen dostuna sadık, onu koruması için güvenilen adamdı. Ancak Fiona, adamın hatırladığı o küçük kız değildi. Artık büyümüş, cesurlaşmış ve adamın ısrarla korumaya çalıştığı o mesafeyi kapatmaya kararlıydı. Bir bakış, bir dokunuş ve adamın inşa ettiği tüm kurallar sarsılmaya başlar. Direnmek istese de kızın sıcaklığı onu kendine çekmeye devam eder. Düşmanlar yaklaşırken ve aralarında sırlar yükselirken, adam hiç beklemediği bir gerçekle boğuşur: En büyük risk, kızın ona hissettirdikleri ve onun da aynı şeyleri hissetmesi yönündeki umududur.