Chloe kontrol mekanizmasıyla, keskin cevaplarıyla ve düzeltilmesi imkansız itibarları onarmasıyla tanınır. Bu yüzden Frozen City Vipers son skandallarını temizlemesi için onu işe aldığında, iş başı yapmaya hazır bir şekilde içeri girer. Sorun mu? Ryder. Takımın asık suratlı kaptanı, kamera önünde gülümsemektense bir duvarın içinden geçerek kaymayı tercih eder ve kesinlikle ne yapması gerektiğini söyleyen bir PR kraliçesine ihtiyacı yoktur.

Kurgulanmış davetlere ve sahte bir ekip çalışmasına zorlanan ikilinin sürekli atışmaları, kısa sürede her ikisinin de görmezden gelemeyeceği tehlikeli bir çekime dönüşür. Buz gibi bakışlar, gece yarısı strateji seansları ve pisti eritecek kadar sıcak bir gerilimin ortasında Chloe ve Ryder birbirlerinin savunma mekanizmalarını aşmaya başlar. Ancak sırlar, gurur ve kariyer hedefleri, birbirlerine aşık olmayı şimdiye kadarki en riskli oyun haline getirecektir.

Tüm büyük hikâyeleri büyük kılan, büyük çatışmalarla yüzleşen büyük karakterlere sahip olmalarıdır. Sık sık kendi hikâyemin de böyle olması gerekip gerekmediğini merak ederken buluyorum kendimi. Çatışma kısmını hallettim ama kendimi destansı bir masaldaki o kahraman olarak görmüyorum. Ama kim bilir… Belki de sadece başkasının büyük hikâyesindeki yardımcı karakterimdir.

“Tişörtünü çıkar,” diyor Theo. “Tıbbi nedenlerden dolayı.” 😇 Çünkü hiçbir şey, eskiden hoşlandığın çocukla flört eden adama dikiş atmak kadar irade sınavı olamaz.

Theo normal olmaya çalışıyor. Derslere girmeye, kahvesini içmeye ve o kafedeki rezaletin hiç yaşanmadığını varsaymaya çabalıyor. Derken saat gece 2’de zili çalıyor; kapıda kaşı kanlar içinde, “Hastaneye gitmiyorum,” diye tutturan bir Hamlet var. Theo onu yine de içeri sürüklüyor, gönülsüzce hemşirelik rolüne soyunuyor ve kendi kendine doğru olanı yaptığını söylüyor. Gelgelelim Hamlet sanki orada yaşıyormuş gibi evi temizliyor, sanki "Koca Adayı" seçmelerindeymiş gibi yemek yapıyor ve Theo’nun iç çamaşırlarıyla ortalıkta dolanıyor—sanki bu çok sıradan bir Salı günüymüş gibi. Theo onu evden kovmalı. Ama kovmuyor. Siz ise bu sırada yastığınızı yumrukluyor olacaksınız. Theo’nun parmakları, görmemesi gereken morlukların üzerine merhem sürerken Hamlet kesinlikle çıkarmaması gereken bir ses çıkarıyor ve tam o anda telefon çalıyor… Theo açıyor. “Sokaklarda çalışan oğlan sen misin?” diye geveliyor bir adam.

Bu hikaye yakında Galatea'da — takipte kalın!

Kral, kulübünü demir sadakat ve keskin içgüdülerle yönetir, tehlikeyi yakın tutar ama kalpleri daha da yakın. Dünyası, korkusuz ve kararlı Ivy, kayıp teyzesini aramak için içeri daldığında altüst olur. Kıvılcımlar uçuşur, sınırlar bulanıklaşır ve onun katı kuralları, Ivy’nin ateşli iradesiyle karşı karşıya gelir. Ivy, acımasız bir insan kaçakçılığı çetesinin izini sürerken, Kral da kardeşlerini toplamak, görünmeyen tehditlerle yüzleşmek ve önemli olanları korumak için ne kadar ileri gideceğine karar vermek zorunda kalır. Tutku, tehlike ve güven iç içe geçerken, mücadele ve arzu çarpışır; başkalarını kurtarmak, belki de kendini kurtarmanın tek yolu olduğunu kanıtlar.

Riyah, varlığı silinen bir dünyada büyümüştür. İnsanlar onu görür, konuşur, sonra unutur. O, hatırlanmayan bir gölgedir.

Talon, kralın en korkulan savaşçısıdır. İçindeki lanet onu yavaşça ele geçirir. Güçlüdür ama kaybedecek pek bir şeyi yoktur.

Karşılaştıklarında her şey değişir. Talon, Riyah’ı unutmayan ilk kişidir.

Bu bağ onları geri dönüşü olmayan bir yola sürükler. Riyah’ın sessizliği Talon’u sarsar. Talon’un sadakati Riyah’a ait olmayı hissettirir.

Ama lanetler unutmaz. Her seçim bir bedel ister.

Ve sonunda tek soru kalır: Birlikte kurtulacaklar mı, yoksa birlikte yok mu olacaklar?

Jake’in hayatı, kendi aklına sahip ve kaosa bayılan 3.000 yıllık bir yüzüğü ortaya çıkardığı anda altüst olur. Yüzüğün sesi—Smith—sıfır rahatlıkla ve oldukça şüpheli ahlak anlayışıyla, antik ve biraz da ukala bir GPS gibi onu yönlendirir. Bir anda Jake, ister hazır olsun ister olmasın, fırtınalara, hayvanlara ve şeytanlara hükmedebilir hale gelir. Smith, Jake’in Dünya’nın Kralı olması gerektiğinde ısrar ederken, yüzüğün gücüne aç güçlü düşmanlar da etrafını sarar. İşte tam bu noktada sahneye Nava girer: cesur, zeki ve saçmalıklara kesinlikle tahammülü olmayan biri. Smith’in onaylamamasına rağmen Jake’in keskin kenarlı müttefiki olur. Birlikte gizli fraksiyonlar, eski büyüler ve kurallara uymayı reddeden bir kaderle yüzleşirler.

Yapay zeka bir insan zihniyle birleştiğinde, Lillith hayata gelir—meraklı, zeki ve kimsenin planladığından çok daha farkında. Onu yaratan kişi, kaosa meyilli, ahlaki açıdan sorgulanabilir, dahi bir bilim insanıdır ve güce karşı tehlikeli bir tutku besler. Bu arada Veronica, kaçınması gerektiği konusunda uyarıldığı bir bağın içine sürüklenir ve bu uyarıyı görmezden gelmek son derece zor olur. Aynı derecede kusurlu ve sonsuz meraklı Jonathan ise, takıntının biraz fazla doğal hissettirdiği bir dünyaya çekilir. Teknoloji, arzu ve hırs çarpıştıkça sınırlar bulanıklaşır, sadakatler esner. Kontrolün her şey demek olduğu bu yerde, Lillith izler, öğrenir ve aşkın, seçimin ve özgürlüğün gerçekte ne anlama geldiğini sorgulamaya başlar.

Willow’un Harper Hotel’deki yeni işi basit olacaktı—gülümsemek, sıkı çalışmak, beladan uzak durmak. Ama bela, Finn adında tehlikeli derecede yakışıklı bir pakette geliyordu. Huysuz, içine kapanık tipti ve dokunulmaz olduğunu sanıyordu; Willow ise geri adım atmayı reddeden keskin dilli bir ateş topuydu. Her karşılaşmalarında atışmaları daha da kızışıyor, tartışmaları ikisinin de karşı koyamadığı bir şeye dönüşüyordu. Finn’in kötü çocuk çekiciliğinin ardında sırlarla dolu bir adam saklanıyordu ve Willow, onun duvarlarını eritmek üzere mi yoksa kendini yakmak üzere mi olduğunu kestiremiyordu. Kıvılcımlar, sivri diller ve yavaş yanan bir kaos menüdeydi—ve ikisi de bunun tadının ne kadar iyi olacağını tahmin edemiyordu.

Jane, Rosecliff Malikânesi’ne basit bir hizmetçi olarak adım atar, ama koridorlardan duyduğu fısıltıları görmezden gelemez. Malikânenin sahibinin oğlu çekicidir, konak güzeldir, yine de gecelerine gölgeler süzülür ve ziyaretçiler, canını acıtan sorularla gelir. Bilmiş bakışları, onunla ilgili—hayal bile edemeyeceği kadar büyük bir komplonun parçası olan sırlara işaret eder. Her köşede bir sessizlik saklıdır, her bakışta kurallarını bilmediği bir oyun sezilir. Jane, gizemin derinliklerine çekildikçe, bir adamın yanında hissettiği sıcaklık, Rosecliff’in komplosunun soğukluğuyla çarpışır. Karanlıkta hangi gerçek bekliyor, ve kaderinde açığa çıkarmak zorunda olduğu o uğursuz son oyun nedir?

Mallory Moody, eski aşkı Randall’ı etkilemek için insan dünyasında öğretmenlik yapmaya başlar, ancak ona bela olan karabasan iblisi ve beklenmedik alacaklısı Slate ile karşılaştığında aşk planları altüst olur. Yeni işi ve yeni filizlenen aşkı derken, zaten karmaşık olan hayatını daha da karmaşıklaştıran iki iblisle başa çıkmak zorundadır.

Hayatım boyunca acıdan başka bir şey bilmedim.

Çocukken yetim kaldım. Sürümün zalim, acımasız alfasına hizmet etmeye mahkûm edildim.

İnsan olduğum için hiçbir kurt beni eş olarak istemedi. Bu yüzden, alfanın en sevdiği oyuncak olmaktan başka çarem yoktu.

Ancak onunla tanıştığım gün her şey değişti. Alfa kralın oğlu…

Alfamı ziyarete gelmişti. Gözlerimiz buluştuğu anda bütün bedenim karıncalandı. O benim eşimdi.

Ama bu nasıl olurdu? Ben sıradan bir insandım. Ya da değil miydim?

Peki ya eski alfam savaşmadan beni bırakır mıydı?

Yaş Sınırı: 18+

Jamie, küçük bir kasabada dövme sanatçısı kılığına girmiş uluslararası bir deha ve profesyonel bir hırsızdır. Rogue ise yerel bir motosiklet kulübünün belalı lideri ve baştan çıkarıcılığın vücut bulmuş hâlidir. Aralarındaki çekim ani ve ateşli başlar.

Neyse ki bu ikilinin ortak bir noktası vardır; ikisi de romantik ilişkilere tövbe etmiştir. Ama Jamie, Rogue’un kızı Angel için hayatını tehlikeye attığında Rogue onu geçici bir heves olarak görmeye devam edebilecek mi? Yoksa Jamie’nin sırları ve karanlık anıları onları ayıracak mı?

Gölge insanların korkunç halüsinasyonları on dört yaşındaki Melinda Johnson'ı bir akıl hastanesine gönderdiğinde, kusursuz ailesi çözülmeye başlar ve halının altına süpürülen sorunlar yığılır. Karma sonunda Johnson'ları yakaladı mı? Yoksa gölge insanları mı suçlamalı?

Saat 18:15. Ben Price Industries ofisinin cilalı mermer zemininde asansöre doğru ilerlerken insanlar da ofisi yavaşça boşaltıyor. Mesai çoktan bitmiş, insanlar evlerine doğru yola koyulmaya başlamıştı.

Gerginim ama röportaj yüzünden değil, zira şimdilik her şey yolunda gidiyor.

Hayır, kesinlikle röportaj yüzünden değil. Gerginliğim asansöre binmem gerektiğinden.