On yıl süren kaçışın ardından Mara, inanmayı reddettiği tek şeyden kaçamıyor: kaderindeki eşinden. Güçlü bir kurt adam olan Royce, her zaman imkansız, çileden çıkarıcı ve görmezden gelinmesi imkansız biri olmuştur. Kader —ya da çok daha ilkel bir güç— onları bir araya getirdiğinde Mara, yıllardır direndiği o çekimle yüzleşmek zorunda kalır. Arzu, mizah ve sönmek bilmeyen bir kıvılcım onları birbirine yaklaştırsa da güven kolay kazanılan bir şey değildir. Mara kendini akışa mı bırakacak, yoksa ördüğü duvarlar aşkı ve tehlikeyi sonsuza dek dışarıda mı tutacak?

Bir şeyler ters gidiyor...

Gabriela, platonik aşkı Francis Saldivar'ın kuzeni olan Kevin Saldivar'ı her gördüğünde aklını bu düşünce kurcalıyor. Kevin, St. Therese'nin tartışmasız kralı: Yıldız bir atlet, herkesin dostu ve yıkıcı derecede yakışıklı. Ancak okulun geri kalanı onun için eriyip biterken, Gabriela bu altın çocuk maskesinin ardında bir sahtekarın gizlendiğini biliyor.

Artık lise son sınıfta olan Gabriela'nın planı, Francis'in onu fark etmesini sağlamak. Fakat altıncı sınıftan beri hasretini çektiği o iyi kalpli ve zeki çocuğa yakınlaşabilmek için Gabriela'nın, aslında köşe bucak kaçmayı tercih edeceği Kevin ile uğraşması gerekiyor!

Olivia Walker, her seçimin bir başkası tarafından planlandığı, beklentilerle şekillenmiş bir hayat sürmektedir. Talepkâr ebeveynleri ve kusursuz erkek arkadaşı arasında sıkışıp kalmışken, yavaş yavaş çözüldüğünü hisseder. Dünyasındaki tek sabit nokta, her zaman sessizce yanında olan sadık en yakın arkadaşı Tucker'dır. Yaşadığı kalp kırıklığı sonunda Olivia'yı özgürleşmeye ittiğinde, beklenmedik bir an aralarındaki her şeyi değiştirir. İşleri basit tutma amacıyla başlayan anlaşma, hızla çok daha karmaşık bir şeye dönüşür. Sınırlar bulanıklaşıp duygular derinleştikçe, bir zamanlar zahmetsiz olan dostlukları değişmeye başlar. Şimdi Olivia gerçekten ne istediğiyle yüzleşmek zorundadır, Tucker ise gölgede kalmanın artık yeterli olup olmadığını sorgular.

“Yolumdan çekil,” diye gürlüyor huysuz adam… ama dibimde dururken.

Kat, Black Hollow’a yeni bir başlangıç için geldi; sürekli ona dik dik bakan ve sanki o çözemediği bir sorunmuş gibi davranan, yabani ve kalıplı bir adam için değil. Tüm bu tuhaflıklar başlamadan önce, o sadece akşamdan kalma bir motel mahmurluğuyla Thorn Veterinerlik’teki yeni işine başlayan yetenekli bir veteriner teknikeriydi. Sonra Kael, yaralı bir Alman kurdu ve o “köpeğime yanlış bir şekilde dokunursan seni ısırırım” tavrıyla içeri girdi. Kat, hayvanın patisini sarmak için adamın önünde diz çökmek zorunda kaldı. Teşekkür etmesini beklersiniz değil mi? O ise Kat’in tam ismini, tadı çok güzelmiş gibi telaffuz etti. Ki bu… hiç nazikçe değil. Daha sonra Kat, küçük kara kedisinin peşinden ormana dalar ve Kael’i bir açık hava spor alanında üstsüz halde bulur; her yanı ter, kas ve hata dolu bir manzara. Adam hâlâ ona emirler yağdırmaya çalışmaktadır (Kat ondan nefret etmelidir – nitekim ediyor da). Ama adam yine de eline bir fener alıp arama yapmasına yardım etmek için onu “sürü arazisine” götürür ve evet, siz de onunla geliyorsunuz.

Ağaçların arasına beraber adım atarlar. Adam onu önce duvara mı kıstıracak yoksa koruyacak mı?

Haven, nihayet ruhunu kurallar, sessizlik ve soğukkanlı cezalarla ezen o adamın elinden kurtulmayı başarır. Yeniden nefes almaya kararlı bir halde dış dünyaya adım atar ama özgürlük hiç de nazik değildir; hırlayarak, sinsice izleyerek ve her hareketini gölgeleyerek peşine düşer. Bir zamanlar ortadan kaybolan ailesi şimdi kurtarıcı rolüne soyunmaya çalışsa da suçluluk duyguları çok geç kalmıştır. Haven, her bir kırık parçanın, fısıldanan her yalanın ve tek başına hayatta kalmayı öğrendiği her anın ağırlığını üzerinde taşır. Ve tam av olmaktan kurtulduğunu sandığı anda, karanlıktan yeni bir şey doğar… ve onu bırakmayı reddeder.

Roman’ın dudakları benimkilerin üzerinde geziniyordu, o kadar yakındı ki canımı yakıyordu; sesi çakıl taşları kadar pürüzlüydü.

“Henüz değil,” diye fısıldadı. “Bir sonraki nefesinde bana teslim olacaksın.”

Sage; Roman’la, yalanlarla, kalp kırıklıklarıyla ve hiç sönmeyen o ateşle işinin bittiğine yemin etmişti. Ancak kader onları tekrar bir araya getirdiğinde, aralarındaki çekim elektrik dolu, tehlikeli ve görmezden gelinmesi imkansız bir hal alır. Roman kefaret isterken, Sage gerçeklerin peşindedir. Her dokunuş bir vaat, her tartışma bir meydan okuma gibidir. Roman değiştiğini kanıtlamaya kararlıdır ancak eski yaralar kolay iyileşmez ve baştan çıkarma, affetmek ile teslim olmak arasındaki çizgiyi bulandırmakta ustadır. Gergin akşam yemekleri, keskin sözler ve çalınmış öpücükler arasında, kendilerini ikisinin de kaçamadığı o tek soruyu sorarken bulurlar: Sizi bir kez paramparça eden birini gerçekten sevebilir misiniz?

Napolyon Savaşları'nın sona ermesinin eşiğinde, Lockwood Kontu Alexander Montgomery, kendine bir eş bulması yönünde ağır bir baskı altındadır. Görev bunu gerektirmektedir; ancak ilgisini çeken tek kadın, evlilik fikrini tamamen reddetmektedir. Sophie Bennett zeki, mesafeli ve tehlikeli bir sır saklamaktadır; bu da onu dayanılmaz olduğu kadar riskli kılmaktadır.

Bir oyalanma olarak başlayan şey, kısa sürede çok daha tehlikeli bir şeye dönüşür. Tansiyon yükselip görünmez tehlikeler etraflarını sararken Alex, Sophie'ye karşı artan bağlılığının onlara itibar veya skandaldan çok daha fazlasına mal olabileceğini fark eder. Savaşın, beklentilerin ve ihanetin şekillendirdiği bir dünyada, yanlış yolu seçmek her ikisinin de hayatına mal olabilir.

Vienna gerçeklere, formüllere ve kontrole; yani ölçebildiği şeylere güvenir. Dominic Blackwood ise onun hiç hesaplamadığı bir değişkendir: güçlü, sabırlı ve tehlikeli hissettirecek kadar ısrarcı.

Bir kıvılcımla başlayan şey hızla alev alır. Vienna mantığıyla ve temkinle direnir. Dominic içeri girmek için zorlamaz; her santimi hak ederek kazanır, ta ki kadının ördüğü duvarlar çökmeye başlayana dek.

Ardından bir an gelir ve her şeyi yerle bir eder.

Vienna’nın dünyası karardığında ve sonuçlar ciddileştiğinde, Dominic ortadan kaybolmaz. Kalır. Savaşır. Bir zafer peşinde olmadığını kanıtlar.

O, kadını istemektedir.

Carrie Matthews, kocasını cesedinin asla bulunamadığı trajik bir uçak kazasında kaybettikten sonra hayatını kalp kırıklığının küllerinden yeniden inşa eder. Bir zamanlar kederden paramparça olmuşken, yakın bir dostunun ve kocasıyla birlikte hayalini kurdukları sanat galerisinin yardımıyla yavaş yavaş ayakları yere basmaya başlar. Tam yeniden kendisi gibi hissetmeye başlamışken, geçmiş gömülü kalmayı reddeder. Gençlik aşkının anıları, çalınmış anlar ve lisede verilen sözler, özenle yeniden kurduğu hayatıyla iç içe geçerek varlığını sürdürür. İmkansız olan gerçeğe dönüştüğünde, Carrie ebediyen gömdüğünü sandığı duygularla yüzleşmek zorunda kalır. İlk aşk ve ikinci şanslarla örülü bu hikayede Carrie, her şeyi hatırlayan bir kalbin rehberliğinde yolunu bulmalıdır.

Willow tüm hayatını küçümsenerek geçirdi ve artık bundan çok yoruldu. Ufak tefek, gürültücü ve dönüşme yetisinden yoksun haliyle, özellikle de İngiltere'nin en güçlü Likan sürüsünün bölgesine taşındıktan sonra, güç imajına pek de uymuyor. Soğuk ve otoriter bir Alfanın yönetimi altında yaşamak hiç de kolay değil; hele ki bu adamın kaosa, zayıflığa veya sivri dillere hiç sabrı yokken. Willow ise bu üç özelliğin hepsine sahip ve kimse için kendini geri plana atmayı reddediyor. İradelerinin çarpışması, ikisinin de beklemediği bir gerilimi tetikliyor ve tehlike yaklaştıkça aralarındaki hava giderek elektrikleniyor. Gölgeler toplanıp sadakatler sınanırken, dikbaşlılığın arzuyla buluştuğu noktada güçlü bir şeyler filizleniyor. Kaos, güce dönüşebilir mi?

Mafya kardeşler Max ve Dimitri'nin istediklerini elde etmekte bir problemleri yok. İyi kız Kyle, asla parçası olmak istediği bir hayata zorlandığında, yaşam, sevgi ve mafya hakkında bildiği her şeyi sorguluyor.

"Senin tüm bedenin bana ait. Yüzünden, memelerinden, benim sikimini sıkıştırması için ölümüne istek duyduğum o ıslak amdan hepsi bana ait."

Kadınlar ve katliam yılı. Bir mafya dünyasında kadınlar kaçırılıp, karı olmak için ölümcül oyunlara zorlanıyor. Sienna'nın hayatı, parkta yürürken kaçırılınca dehşete dönüşür. Kaçıranı? Mafya varisi, onu acımasız aile geleneğine katılmaya zorlayan adam. Silahların, tehlikelerin ve erkek egosunun dünyasında mahsur kalan Sienna, hayatta kalmak ve mafyanın acımasız oyununun sadece başka bir kurbanı olmamak için savaşmalıdır. Dayanacak mı, yoksa ölümcül oyunlar onun hayatını mı alacak?

“Hepimizin kötü bir alışkanlığı vardır. Benimki alkol ve bir şeyleri yumruklamak. Seninki ne?” diye sordu, adam sırf kendi alışkanlığı yüzünden az önce birini kafasından vurmuşken, kendi uğraşları için kötü hissetmeyi reddederek. Adam kuru kuru güldü.

“Çoğunlukla seks.”

Katelynn; morluklar, tutulmayan sözler ve borçları onu giderek daha derin bir tehlikeye sürükleyen bir babanın dünyasında büyür. Ters giden bir anlaşma onu güçlü bir ailenin ellerine teslim ettiğinde, kendini korku dolu bir hayata hazırlar. Fakat ateş ve çelikle hükmeden veliaht Xavier, boyun eğmek yerine dişlerini gösteren bir kız beklemiyordur. Hiç düşünmeden tetiği çekmek, istediğini sormadan almak üzere eğitilmiştir—ama onunlayken hiçbir şey o kadar basit değildir. Bir piyon olarak görmesi gereken bu kız, aniden kazanmak istemediği bir savaşa dönüşür. Peki ya onun esiri olmak? Bunun, kızın en kötü kâbusu olması gerekiyordur. Yine de bir şekilde, her kurala ve her yara izine rağmen, çok daha tehlikeli bir şeymiş gibi hissettirir—kaçmak isteyip istemediğinden emin olamadığı bir şey.

Otuz dakika. Sınırı buydu. Her zaman öyle olmuştu. Ön kapının onu yutuşunu izledim; mandalın yumuşak tıkırtısı, bu kadar büyük bir evde olması gerekenden daha yüksek duyulmuştu. Mermer zeminler. Cam korkuluklar.

Harper, okul yıllarını geride bırakırken, her gününü bir savaşa çeviren o çocuktan nihayet kurtulduğundan emindir. Ryker; keskin sözler, soğuk bakışlar ve hiçbir zaman tam olarak anlamlandıramadığı duygularla bağdaştırdığı, gömmeyi tercih edeceği bir anıdır. Ancak mesafe her şeyi silmeye yetmez. Yolları yeniden kesiştiğinde, geçmiş sessiz kalmayı reddeder. Tanıdık bir gerilim geri döner; fakat bu kez bu gerilim, basit bir kırgınlıktan çok daha karmaşık ve farklı bir boyuttadır.

Katmanlar soyulup eski kesinlikler bulanıklaştıkça, Harper kendini hatırladıkları ile görmeye başladıkları arasında sıkışmış bulur. Bir zamanlar karşı koymak için çabaladığı o bağ, artık beklenmedik şekillerde varlığını sürdürmekte ve uzaklaşması gerekirken onu daha da yakına çekmektedir. Ve aniden, hayatına devam etmek hayal ettiğinden çok daha zor bir hal alır.